Opis metody
Metoda grupowa
Algorytm
Wpływ liczby harmonicznych
Podsumowanie
| Opis metody |
Metoda addytywna opiera się na teorii, że dźwięki złożone mogą być zbudowane z pewnej liczby dźwięków prostych.
Dźwięk złożony poddaje się analizie częstotliwościowej i parametryzuje się jego składowe. Parametry poszczególnych składowych stanowią opis dźwięku. Parametry te mogą się zmieniać w czasie.
W procesie syntezy na podstawie zbioru parametrów tworzy się dźwięki podstawowe, z których to następnie buduje się dźwięk złożony.
W klasycznym ujęciu dźwiękami podstawowymi są sygnały sinusoidalne o częstotliwościach harmonicznych, a tworzenie z nich dźwięków złożonych opisuje wzór (metoda PV):
Jeżeli dźwięk nie jest harmoniczny kolejne składowe nie mają częstotliwości będącej wielokrotnością częstotliwości podstawowej. Analize należy wtedy przeprowadzić o oparciu o metodę MQ (McAulay-Quatieri), a resynteze w oparciu o wzór:
Powrót| Metoda grupowa |
Odmianą motody addytywnej jest metoda addytywna grupowa. W metodzie tej, dźwiękami podstawowymi mogą być dźwięki o widmie złożonym.
Zaletą tej metoda jest ograniczenie ilości parametrów opisujących dźwięk. Wadą zaś trudności w dobraniu odpowiednich dźwięków podstawowych.
| Algorytm |
|
|
|
 |
|
| Wpływ liczby harmonicznych |
| Dźwięk oryginalny | 3 | 7 | 15 | |
 |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
Zwiększanie liczby harmonicznych w syntezowanym dźwięku polepsza jego jakość i zbliża jego brzmienie do oryginału. Wymaga jednak większej liczby danych opisujących parametry dźwięku.
| Podsumowanie |
Istotną zaletą metody addytywnej jest wysoka wierność uzyskiwanych dźwięków syntetycznych w porównaniu z ich oryginalnymi odpowiednikami oraz bogate możliwości modyfikacji uzyskiwanego brzmienia w wyniku operacji widmowych. Poprzez odpowiednią modyfikację parametrów uzyskanych w procesie analizy można w prosty sposób uzyskać takie efekty jak: kompresję lub ekspansję casową bez zmiany wysokości dźwięku, zmianę wysykości dźwięku bez zmiany czasu jego trwania, a nawet redukcję szumu. Główną wadą natomiast metody addytywnej jest duża złożoność obliczeniowa procesu resyntezy związana z koniecznością stosowania dużej liczby generatorów. Ponadto, z punktu widzenia technologicznego, problematycznycm jest również skonstruowanie lub zaprogramowanie procesorów sygnałowych umożliwiających generacje przebiegów sinusoidalnych o małych zniekształceniach.